Güncel
Bizi Takip Et
14 - Han Yolu

14 - Han Yolu



Sono Mono Nochi Ni...


Çevirmen: Kylerxy & Editör: Faen_the_1134

14.Bölüm: Han Yolu
''Ermm... Yanlış bir şey mi var? İç çekiyorsunuz, boş alanda kaş çatıyor ve bir süre sonra tekrar iç çekiyorsunuz. Lonca kartınızda herhangi bir eksiklik olup olmadığını öğrenebilir miyim?''
Resepsiyonist-san'ın sözlerini duyduktan sonra kendime geldim.
(Oh, evet, şu anda hâlâ loncanın içerisindeyim. Ne kadar süredir dalgın olduğumu merak ediyorum.)
''Tamam, üzgünüm. Yanlış bir şey yok, evet. Statülerimi biraz kontrol ettim.'' (Wazu)
''Anladım. Kesinlikle, bu gerçekten önemli. Wazu-san yeni bir maceracı oldu bu yüzden muhtemelen statülerini kontrol edip anlaması gerekiyor. Lütfen sadece yetenekleriniz dahilinde olan istekleri kabul edin. Eğer gücünüzü abartırsanız bu genellikle ölüme yol açacaktır.''
''Evet... Dikkatli olacağım.'' (Wazu)
Neye dikkat etmem gerektiğini bilmeme rağmen...
O dağda yaşadıktan sonra aniden süper güçlü bir hale geldim. Bu doğru, bu şehir o dağdan çok uzakta değil, bunun hakkında bir iki şey biliyor olmalılar.
''Pardon, sormak istediğim bir şey var...'' (Wazu)
''Evet, nedir?''
''Dışarıdan gözükebilen büyük dağ, ne tarz bir dağ?''(Wazu)
Recepsiyonist-san benim sorumu duyduktan sonra yüzünde karışık bir ifade oluştu.
''Umm... Sen gerçekten o dağ hakkında hiçbir şey bilmiyor musun?''
''Evet, yani lütfen bana söyleyin''(Wazu)
''Anlıyorum. Bu bilgi yaşamak için kesinlikle gerekli, bu yüzden dikkatlice dinle!''
Bu dağ hakkındaki bilgileri dinledim ve bu benim için büyük bir şok oldu.
Bu dağ insanların yaşaması için imkansız olan S-derece canavarlar ve üzeri ile dolu anormal bir havaya sahip bir bölge.
O yerde nasıl hayatta kaldım? Hala kendime inanamıyorum... Ama belki de, bu Tanrıça'nın Sempatisi yeteneğinin bir etkisidir. Tüm bu zaman boyunca bu yetenek tarafından korunup korunmadığımı merak ediyorum.
Anormal durumlar neredeyse geçersiz yeteneğine sahibim çünkü kendimi oradaki çevreye adapte ettim. Aşırı yamyamlık yeteneğine sahibim çünkü hayatta kalmak için oradaki her şeyi yedim.
Anormal statülere sahip olmamım oradaki S-derece canavarları yememden dolayı olup olmadığını merak ediyorum... Bu şekilde mi çok güçlü oldum... Şu anda yaşayabilmem Tanrıça-sama sayesinde...
''...bu kadar. O dağ çok tehlikeli bir yer bu yüzden kesinlikle oradan uzak durmak zorundasın. Beni duyuyor musun?''
Sıçtık!! Bir an Tanrıça-sama'yışünürken daldım. Recepsiyonist-san'ın kafasınsa atan mavi bir damar vardı.
''E-evet!! Her şeyi duydum!! O dağa yaklaşmayacağım!!'' (Wazu)
''Lütfen bunu yapın!''
Teşekkür ettim ve loncadan ayrıldım. Dağ hakkındaki gerçekleri öğrendikten sonra yorgun hissediyordum bu yüzden Işığın Rüzgarışkü'nde dinlenmeye karar verdim.
Söylediği gibi, hanın lokasyonu maceracılar loncasından çok uzakta değildi.
Işığın Rüzgarışkü, iki katlı, üç ev genişliğinde ahşaptan bir binaydı. Hasarlı herhangi bir parçasını göremiyordum bu yüzden bina dikkatli bir şekilde yönetiliyor gibi gözüküyordu. Sanırım güzel, normal bir han.
Kafa salladım ve içeri girdim.
''Işığın Rüzgarışküne hoş geldiniz!!''
İçeri girdiğimde, çok canlı bir kadın sesi ile karşılandım. Neşeli bir yüz tipi ile açık kahverengi saçlara sahipti. Tezgahı temizlerken benimle konuştu.
İnsanların yemek yemesi için bazı masa ve sandalyeler düzenlenmişti. Tezgahın sağ tarafında ikinci kata giden merdivenler vardı.
''Bir kişi değil mi? Yemek için mi geldi? Yoksa bir oda?''
''Bir oda lütfen. Bir geceliği ne kadar?'' (Wazu)
''İki yemekle birlikte bir gece 2 gümüş. Daha önce hiç senin yüzünü görmedim, bir maceracı mısın?''
''Ah, evet. Az önce oldum'' (Wazu)
''Anlıyorum. O zaman bugün için ücretsiz servis!! Bir maceracı olmanı kutlamak için.''
''Eh? Bu iyi mi?'' (Wazu)
''Sorun değil. Ben de eski bir maceracıyım, bu yüzden bir çaylağın mücadelesini anlayabiliyorum. Çekingen olma, tamam!?''
''Teşekkür ederim.'' (Wazu)
İtaatkar bir şekikde onun teklifini kabul ettim ve teşekkürlerimi ilettim. Statülerimden dolayı kendi güvenliğim hakkında endişlenmeme gerek yok ama hala para konusunda huzursuz hissediyorum.
''Ula!! Bu bir müşteri~!!…
''Lütfen isminizi konuk defterine yazın!''
Bana bir konuk defteri ve tüy kalemi uzattı. Adımı yazdıktan sonra ona geri verdim. Kısa bir süre sonra tezgahın içinden ufak bir kız ortaya çıktı.
''Hoş geldiniz!! Mmm... Wazu-san değil mi? Işığın Rüzgarışküne hoş geldiniz!! Tanıştığımıza memnun oldum!! Benim adım Lula!! 13 yaşındayım ve hanın yolu ustasıyım...'' (Lula) (Ç.N. Hanın yolu ne bilmiyorum.)
Kahverengi saçlı sevimli bir kız konuk kitabındaki ismimi onayladıktan sonra benimle konuştu. Başını eğdi ve yüzünde bir tebessüm ile birlikte kendini Lula olarak tanıttı.
''...hanın yolu?'' (Wazu)
''Ahahaha, boşver!! Kendimi tanıtmadım. Benim adım Kayla, mülk sahibiyim ve kocam buranın aşçısı. Lula benim kızım ve şimdilik yardım ediyor. Eğer bir şeye ihtiyacın olursa, burada Lula'ya sorabilirsin.'' (Kayla)
''Bana bırak!! *donn*.....*öksürük*'' (Lula)
ğsüne vururken söyledi. Ama içine çok fazla güç koyduğundan, kendini tıkadı.
''...o zaman, biraz önce söylediğin hanın yolu ne?'' (Wazu)
''Bu iyi bir soru!!!!'' (Lula)
Lula'nın gözleri parladı ve yüzü aydınlandı. İşaret parmağı ile oynarken bana yaklaştı.
''Bakalım, sadece yiyecek ve yatak temin eden hanlar yeteri kadar iyi değil!! Bunlar üçüncü sınıf hanlar!! İkinci sınıf hanlar iyi bir yemek ve temiz yatak sağlar!! Ama birinci sınıf hanlar daha fazla imkanlar ve daha fazla tatmin edici servisler sağlar!! Ama, en üst seviyeye geldiğ-in-de-------'' (Lula)
''Evet, evet. Müşteriyi rahatsız etme tamam mı? Şimdi, onu odasına hızlıca yönlendir. İkinci kattaki en iç odayı kullan'' (Kayla)
Kayla-san ellerimi kaldırıp teslim olduğumda bana bir cankurtaran botu gönderdi. Anahtarları teslim ettikten sonra Lula'ya odaya kadar bane eşlik etmesini söyledi.
''Tamam, size odaya kadar rehberlik edeceğim. Bu arada size hanın yolu hakkında daha fazla şey anlatacağım!! (Lula)
(Hayır, kurtulamıyorum~!!!!!)
Odaya giderken konuşmasını dinlemek için kendimi zorladım.
Keyla-san böyle çarpık bir gülümseme ile beni gördü.
Lula, Kayla'yı malesef bulamadım.