Güncel
Bizi Takip Et
045-Onurunu Tekrar Kazanmak

045-Onurunu Tekrar Kazanmak


Glutton Berserker

Çevirmen: Uchuujin & Redaktör: Faen_The_1134

Bölüm 045 Onurunu Tekrar Kazanmak


Hausen kasabası nihayet canavarlardan temizlenmişti. En azından biraz…

Kasabanın kuzey, doğu ve güney kısımlarını iskeletlerden temizlemiştik. Sadece batı kısmı kalmıştı. O kısmı temizleme işinin tam ortasındaydık.

Aaron ve ben şuana kadar 1000’den fazla iskelet avlamıştık, bu yüzden çok fazla *nefret birikmişti. (*Aggro)

Daha önce hiç ara vermeden canavar avlamamıştım, bu yüzden benim için bu bilinmeyen bir bölge olarak adlandırılabilirdi.

''Aaron, iskeletler bize şekere akın eden karıncalar gibi saldırıyorlar.''
''Normalde, böyle sürekli avlanmak tehlikeli ve yapılmamalıdır. Ancak, etrafımdakiler bize çok fazla sorun çıkarmıyor.''

Aaron Kutsal Kılıcını Kutsal nitelikle doldurdu; Kendisine gelen 5 tane iskeleti kolayca kesebildi. Un, buradaki varlığımın gerekli olduğunu sanmıyorum… Bu tür bir dövüştü.

Gerçekten yanıyordu.

Lich Lordunu yendiğimizden beri, herhangi bir mola ve uyku olmaksızın 15 saattir avlanıyorduk. Hayır, buraya geldiğimizden beri 18 saat mi olmuştu? İskelet avlarken, zamanın nasıl geçtiğinin farkına varamadık. Eğer şu an uyursam, rüyamda iskelet göreceğime eminim. Bunun dışında, [Oburluk] yeteneğinin yeniden heyecanlanacağından endişeleniyordum.  

''Fate, bu iskeletleri de yendiğimizde işimiz bitecek. Hâlâ devam edebilir misin?''
''Tabii ki.''

Kılıcımı yaya dönüştürdüm ve bir sürü ok attım. Tabii ki, hepsi taşlaştıran oklardı.

Büyülü ok ile bu dövüşü bir anda bitirebilirim gibi hissediyorum. Bu gelişmenin Aaron’un bana verdiği eğitim yüzünden olduğu açıktı…
Buna ek olarak, önümde savaşan bir rol model vardı. Acaba onun dövüşmesini izlemek, bir antrenman olarak sayılabilir miydi? Hadi, Aaron’u taklit etmeye çalışalım.

Dönerek, zıplayarak ve vücudumu hareket ettirirken, ok atmaya devam ettim. Greed’i kullandığım için, tek yapmam gereken biraz nişan almaktı ve oklar kendi kendine hedefine gidecek iskeletlerin kafasını delecektir.

[Oburluk yeteneği etkinleştirildi.]
[Dayanıklılık +1290, Fiziksel Güç +1440, Büyü +1110, Ruh +1230, Çeviklik +770 Eklendi.]

Vay canına, bu gerçekten kullanışlı. İnorganik sesi dinlerken bir şey fark ettim.

Düşman saldırılarından kaçınırken savaşmak. Şimdiye kadar sadece saldırıyor ve saldırılardan kaçınıyordum, ama görünüşe göre bu ikisini aynı anda yapmak mümkündü. Aaron ile yan yana savaştığınızda yeni şeyler fark ediyordunuz.

Bu son kez olduğu için, Aaron’ın dövüş tarzını aklıma kazıyacağım. Nasıl hiçbir boşa hareket yapmadan saldırı yaptığını. Savaşırken çevresindeki canavarlara ne kadar dikkat ettiğini.

Kendi tarzımla savaşmaya devam ederken, azar azar Aaron’ın dövüş tarzını taklit etmeye çalışıyordum.

Aaron’dan ayrıldıktan sonra, dövüş tarzımı kendi başıma geliştirmeye devam etmeliyim. Greed bana herhangi bir dövüş tekniği öğretmiyordu. Ve Myne kişiliği yüzünden, bana düzgün bir savaşçı olmayı öğretebileceğinden şüpheliyim.

Yani büyük olasılıkla, Aaron benim ilk ve tek öğretmenim olacak.

''İskelet okçularıyla ilgileniyorum. İskelet Şövalyelerini de halledince, buradaki işimiz bitecek.''
''Kesinlikle… Çok uzun süredir bana yardım ediyorsun… Sana minnettarım. Teşekkür ederim.''

Aaron [Büyük Haç] yeteneğini aktive ederken, bana bir yan bakış attı ve gülümsedi.

''Şimdi, bu son.''

Kutsal ışık, yerdeki oyukta ortaya çıktı ve geriye kalan tüm İskelet Şövalyelerini yuttu. Büyü gücü, ölümsüzleri arındırmak için fazlasıyla yeterliydi. Işık söndüğünde, kasaba yine sakin ve sessiz bir yer haline geldi. Ortamdaki tek ışık gökyüzündeki yıldızlardı.

''Çoktan gece olmuş. Ayrılışınızı geciktirdiğim için özür dilerim.''
''Hayır, bu geziden çok şey öğrendim. Teşekkür ederim!''
''Hahaha, aslında sana bu kadarını eğitmeye niyetim yoktu. Ama bu kader olmalı. Sana öğretecek bir şeyim kalmadı.''
''Eee, bu çok hızlı olmadı mı?''

Bu beklenmedikti, Aaron aslında bana bir uyarıda bulundu.

''Kılıç ustası mevzu bahis olunca, kaç şeklin olursa olsun kullanamadıktan sonra bir işe yaramaz. Bunu anla ve kendini yüceltme. Hayal ettiğimden daha şey öğreterek Fate’in temelini attık, sana yeterince şey gösterdim.''
''Hâlâ öğrenecek çok şeyim var… Ama en azından nasıl doğru düzgün savaşacağımı öğrendim.''

Kılıç ustalığının böyle bir şey olduğunu düşünmemiştim.
Bir şekilde, bir dönüm noktasına ulaştığımı hissettim.

Elini kafama koydu ve nazik bir bakışla,
''Hayır, bu yeterli. Silahının şeklini istediğin gibi değiştirebiliyorsun. Bu yüzden kılıç ustalığı öğrenmek seni dengesiz hale getirir. Bundan kaçınmak istedim. Bu yüzden onu istediğin gibi kullanmalısın. Bir gün, kesinlikle kendine en uygun dövüş tarzını bulacağına inanıyorum.'' dedi.

Doğru… Bu çok doğruydu. Şu anda, Greed’in üç şekli vardı; kılıç, yay ve tırpan. Gelecekte daha fazla şeklin kilidi açılacak. Sadece tek bir silah disiplinine takılı kalmak yanlış bir hareket olacaktır.

İzlemem gereken tek tarz kendi tarzım.

''Tüm silahları tek bir tarzda toplamam mı gerekiyor?''
''Aynen öyle. Bunu sana öğretemem. Sonuçta, ben sadece basit bir kılıç ustasıyım, bu yüzden tek bildiğim kılıç ustalığı.''

Aaron bunları söyledikten sonra elimi tuttu.

Onunla tanıştıktan ve yan yana savaştıktan sonra, önümde daha uzun bir yol olduğunun farkına vardım. Greed olağanüstü bir silahtı, ama bunu ona söylememeliyim. Çünkü sinirimi bozar.

''Bana mı seslendin?''
''…Seslenmedim.''
''Gerçekten mi…? Az önce bana seslenmişsin gibi hissettim.''


Greed [Zihin Okuma] ile aniden bana seslenince şaşırdım. Bu adamın gerçekten iyi sezgileri var.

Ben kendim ile meşgulken, Aaron kılıcını kınına geri koydu ve kaleye doğru yöneldi.

''Hadi kaleden altını alalım ve geri dönelim. Daha fazla gecikmemiz kötü olur, değil mi?''
''Bu doğru! Myne büyük ihtimalle şu an öfkeden köpürüyordur.''
''Eğer durum buysa, acele edelim.''

Boş caddeden geçtik. Umarım, burası insanlarla dolup taştığında bir kez daha ziyaret edebilirim.
=====

Kalenin kasasındaki altınları alarak bizi öfkeli bir biçimde beklediğini düşündüğümüz Myne’ın yanına, köye döndük. Gözleri patlayacak gibi kıpkırmızıydı.

''Dün dönecektiniz! Neden bir gün geciktiniz?''
''Bu… Lich Lordunu yendikten sonra, kasabadaki bütün iskeletleri temizledik…''
''Onu bunu yapmaya zorlayan bendim. Özür dilerim.''
''Eğer sözünüzü bile tutamıyorsanız, sizin çocuklardan ne farkınız kalır??''

Bunu söyleyen kişinin, ikimizden de daha genç gözüken Myne olması, gerçekten kötü hissettirdi. Aaron’ın her zamanki ağırbaşlı yüzü, ümitsiz ve yorgun görünüyordu. Bir sorun olduğu açıktı. Belki de Myne öyle konuştuktan sonra, aklına ailesi gelmişti.

Ona baktığımda, içimden Aaron’ın sırtına vurmak geldi.

''Aaron, hadi çıkarsana.''
''Oh, doğru. Myne, buyur. Ben yokken köyü koruduğun için minnettarım.''
''Un… OOoooooooh!!''

Myne keyifli bir şekilde bir çanta dolusu para almıştı. Söz verilen 50 altına ek olarak 100 altın daha verilmişti. Bu sürpriz öfkesini tamamen unutmasını sağlamıştı.

''Bir şekilde başardık.''
''Umu, yardımcı olduğuma sevindim. Bugün yemekten sonra uyuyacağım. Aslında gerçekten yorgunum.''
''Ben de.''

Aaron’ın evinden lezzetli bir yemek kokusu geliyordu, görünüşe göre köylüler bizim için yemek yapmışlardı.

Myne’ın köylülere, Aaron’un şeytani bir varlığı mühürlemeye gittiğini söylediği ortaya çıktı. Onlarda bizim için bir şeyler yapmak istedikleri için, canavarlarla dövüşüp dönen bizler için yemek yaptılar. Planımıza uymayıp dün dönmediğimiz için, köylülerin endişelendiğini söyledi Myne.

Saat geç olduğu için, tüm köylüler evlerine dönmüştü. Aaronla beraber, yarın onlara güvenli bir şekilde döndüğümüzü söylemeye karar verdik.

''Ee, içeri girelim mi?''

Elindeki altın çantasına bakarak gülümseyen Myne’ı sürükledim ve eve girdim. İçimizden geldiği gibi yedikten sonra, uyuduk. Myne vücudumu yastık olarak kullanıyordu, ama onla uğraşacak kadar enerjim kalmamıştı.

Ertesi sabah, Aaron ve köylüler bizi tamir edilen arabamıza kadar yolcu etti.
Köye saldıran canavarların çoğu Hausen kasabasından geldiği için, Aaron’a yardım ederek oldukça saygıdeğer ve yiğit biri olarak görülmeye başladım köylüler bana tekrar tekrar teşekkür ettiler. Ayrıca, Myne da biz yokken 30 canavarı zapt etmiş gibi görünüyor, bu yüzden köylülerin takdirini kazanmıştı.


Aaron bana gizli bir şey söyledi.

''Fate, dinle. Gallia’da yapman gerekeni yaptıktan sonra, lütfen buraya geri dön. Sana söylemem gereken önemli bir şeyler var.''
''Önemli bir şeyler?''
''Evet, çok önemli. Zamanı geldiğinde söyleyeceğim. Bu yüzden hayatta kaldığından emin ol ve buraya geri dön.''

Daha sonra bana el sıkışmayı önerdi.

''Bir dahaki sefere kadar, Fate.''
''Evet, bir dahaki sefere kadar.''

Elimden geldiğince güçlü bir şekilde tokalaştım ve kafamı salladım.

Hadi Gallia’da hayatta kalalım ve buraya geri dönelim. Aaron ile beraber sadece 4 gün geçirmiştik. Onunla konuşmak istediğim çok fazla şey vardı.

Myne bana baktı ve bir şeyler söyleyene kadar tokalaşmaya devam ettik.

''Fate, gidelim.''
''Evet, anlaşıldı. Pekala, Aaron, millet. Bizi kabul ettiğiniz için teşekkür ederiz.''

Arabaya bindim ve pencereden dışarı baktım. Herkesin bize veda etmek içi el salladığını gördüm.

Aaron Hausen kasabasını yeniden kuracağını söylemişti. Gelecekte, kesinlikle canlı bir şehir olacak.
Gallia’da neler olacağını bilmiyorum, bu yüzden bekleyip göreceğiz.